ಪೂಜ್ಯ ಬನ್ನಂಜೆ ಗೋವಿಂದಾಚಾರ್ಯರ ನೆನಪು......

ವರ ಹತ್ತಿರ ನಾನು ಕಳೆದ ೫ ವರ್ಷಗಳು ಹಾಗು ಈಗಲೂ ಕೇಳುವ ಅವರ ದನಿ ಸದಾ ಜೊತೆಗಿದೆ. ಮಣಿಪಾಲಕ್ಕೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಾಕ್ಮಿಲನ್ಅ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಉದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿ ವರ್ಗವಾದಾಗ ಅವರ ಕಾದಂಬರಿ ಹಾಗು ಕೆಲವು ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಓದಿದ್ದೆ. ಆಕಾಶವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತು ಆಲಿಸಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಎರಡೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆತ್ಮೀಯರಾದರು. ನಮ್ಮಣ್ಣನ ವಯಸ್ಸು, ಗಂಭೀರ ಆದರೆ ಗಡಸು ಅಲ್ಲದ ಮುಖ, ಮಗುವಿನಂಥ ನಗೆ, ನಿರರ್ಗಳ, ವಿದ್ವತ್ಪೂರ್ಣ, ಸ್ನೇಹಮಯ ಮಾತು, ಹರಟೆಯಲ್ಲೂ ಕಾವ್ಯ ಸೌಂದರ್ಯ ಅವರತ್ತ ದಿನವೂ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಮತ್ ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಚಹಾ ಕುಡಿಯುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ ಬೆಳೆದು, ಅಂಬಲಪಾಡಿಯ ಮನೆಗೂ ಆಗಾಗ ಹೋಗುವ ಭಾಗ್ಯ ಒದಗಿತು. ಅವರಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಾತನಾಡದ ವಿಷಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಎರಡೂ ಬದಿಯ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಬರೆಯಬಲ್ಲ, ಸ್ವಾರಸ್ಯಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹರಟೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಲೇ ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೋವಿಂದಾಚಾರ್ಯರು ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಗುರು- ಮಿತ್ರರಾದದ್ದು ಹೀಗೆ.
ಅವರು ಆ ಮೊದಲು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದ ಆನಂದಮಾಲಾ- ಶ್ರೀ ಮಧ್ವರ ಅನುಭಾಷ್ಯಕ್ಕೆ ವಾಮನ ಪಂಡಿತರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇದ್ದಿತು, ಓದಲು ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಇದರಿಂದ ಅವರಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯದಷ್ಟೇ ವೇದಾಂತದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಒದಗಿದ್ದವು. ಎಂಥಾ ಮೂರ್ಖ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರೂ, ನಗುತ್ತಲೇ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಬಗೆ ಸದಾ ಅನುಕರಣೀಯ. ಅವರಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂದದ್ದು ನಾನು ಕಾಣೆ. ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ತಡವರಿಸದೆ, ಪುಸ್ತಕ ನೋಡದೆಯೇ ಅದ್ಭುತ ಸಮಾಧಾನಕರ ಉತ್ತರ ಅವರಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಬಗೆ ಸ್ಮರಣೀಯ. ಡಾ. ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿ, ಪ್ರೊ, ಬಿವಿ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ( ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯ ಚಿತ್ರದ ಅಚ್ಯುತ ಪ್ರಜ್ಞರು), ನಿಟಿಲಾಪುರ ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ ಇವರು ನಮ್ಮ ಹರಟೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವೊಮ್ಮೆ ಭಾಗಿ.

ಶ್ರೀ ಗೋವಿಂದಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರವಚನ ವೈಖರಿ
ಸರಿಸುಮಾರು 1980 ರವರೆಗೆ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿಗಿಂತ ಮುಂಬೈ, ಚೆನ್ನೈ, ಮಂಗಳೂರು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ತಮ್ಮ ಪ್ರವಚನಗಳಿಗಾಗಿ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಟಾಗೋರ್ ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಗೀತಾ ರಾಮಾಯಣ, ಭಾಗವತ ಪ್ರವಚನಗಳಿಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ಪಾವತಿಸಿ, ಸ್ಥಳ ದೊರೆತಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಕುಳಿತು ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ಜನರು ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವರಿಗೆ ಅವರ ಅಂಗಿ ತೊಟ್ಟು, ಅಕ್ಷತೆ ಅಂಗಾರ ಇಲ್ಲದ ಹಣೆ ನೋಡಿ ಬೇಸರ ಆದರೂ, ವಿಚಾರ ಪರಾಮರ್ಶೆ ಸತ್ಯನಿಷ್ಠುರ ಆದ್ದರಿಂದ ಸಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಎನಿಸುತ್ತಿತ್ತು
ಅವರು ಆಗಾಗ ಪ್ರವಚನ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆಎಂದು ಮುಂಬೈ, ರಾಯಚೂರು, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ, ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತೆರಳಿದಾಗ ಅದು ದುರ್ದಿನ ಎನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರ ಮಾತು ಎಂದಿಗೂ ಬೇಸರ ತರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ನಾನೇ ಅವರ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತಿದ್ದೇನೋ ಎನ್ನುವ ಅಪರಾಧ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಆಗಾಗ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರು ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಸಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಂದೆ ಇದೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಉಪನಿಷದ್ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಅನುಮತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

Manishe - Vasudhendra's Stories.

 

Manishe is a collection of short stories by Vasudhendra, a promising writer of our times. It is a collection of 6 stories by the author in Kannada. Two are really outstanding for a reader like me. Manishe- a story of two class mates, one an IT employee, another a vocalist, both from Bellary, a border district in Karnataka- Andhra Pradesh. They meet up after 20 years in Bengaluru. The vocalist has risen high in his profession, while the other has made a good career, but finding himself very much dissatisfied.

Huligevva- Story of two batchmates at High School, one a street beggar’s grand daughter, another a middle class Madhva brahmin. They have missed each other for a long time. The boy ends up an IT engineer, who is yet to get married, the Girl now a technocrat, meet up under strange circumstances, of she turning out the boss of him. Though the story line is very common, narration of 

the author is highly commendable. Huligevva is his boss!

Prof. LS Seshagiri Rao

 

 

Professor Lakshmeshvara Swamy Rao Seshagiri Rao, an important figure in the field of Kannada literature, has been a witness to the growth of Kannada Literature from the Navodaya period onwards. He taught us English literature at Government College, Kolar for 3 years. Affectionately called by his students as LSS,  he showed us a model of how language could be taught by using simple words avoiding glamour and fanfare. I still remember him quoting FR Leavis, ‘Shakespeare crated tragedy by dropping a handkerchief’’. In a career spanning over 5 decades, his books have educated generations about not only some of the best works in Kannada but also in English literature. Lakhs of students in Karnataka, including me would have referred to the English-Kannada dictionary put together by Prof. LSS Rao. History of English Literature in Kannada and English Drama are some among his Works. His translation of Bhagavadgita in Kannada is popularly read. Prof. LSS was awarded Sahitya Akademi Award, and also presided over Kannada sahitya sammelana at Udupi. 

He was a simple man, brimming with scholarship and curiosity and was ever happy to guide youngsters in fields of translation, editing of books and paly witing both in Kannada and English. he taught English at Govt. Colleges, Kolar, Madikeri, later at Bangalore University, where he retired from service. He was with Kannada University, Hampi.  He was first Chairman of Book Authority, Karnataka. had he lived now, he would have turned 100. 

Prof. SK Ramachandra Rao (Sep4 . 1925- Feb 2, . 2006)

 

It was during summer of 1998 I met Prof. Rao, to seek his blessings and guidance to bring out monthly Magazine, Sugunamala in  English from Puttige Matha, Udupi, while a Kannada Edition was already available since 1985. Sri Sugunendra Tirtharu of Puttige Matha, Udupi directed me to meet Prof. SKR for guidance. He received me with a smile in his Jayanagar home in the afternoon. He put me at ease and heard about what exactly I need. He was attentively listening to me on what I plan for this as its Editor.

After taking a brief from me, he pulled out a part of an inland letter, artistically tore it and began scribbling in his neat and small writing. Prof. Rao has very neatly jotted down all points to guide and help me out to bring out a Religio-cultural Magazine with limited readership, yet come out with interesting reading material. He could easily decipher requirements of such a magazine, not very scholarly, yet getting articles from experts in related fields like Madhva Philosophy, Vedic lore, Puranas in simple, yet highly readable in English language, which he said ‘Challenging’ task. In fact, he politely said: he has no time to speak in detail on this, due to his prior commitments on an ensuing Kosha Project, which he showed me.

I knew he had already published a book, ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞ ದರ್ಶನ on the content of Madhva thought, with inputs on origin and historical background of Udupi Mathas, which had stroked a controversy.  We never spoke about it either. After thanking him, I came out quite satisfied.

Prof. Saligrama Krishna Rao Ramachandra Rao was born in 1925 at Hanasoge, near Mysore  had his education in Nanjanagudu and  Mysore, with specialisation in Psychology and Philosophy, he knew Sanskrit already through his father and other Gurus. He began his career as researcher with Indian Institute of Science, later worked with NIMHANS, prestigious institution for study of Psychology, even medical aspects and treatment thereon, where he taught and trained researchers. Later, he was with Bangalore University before he began contributing to National and International Journals on Indian Psychology, Yoga and incidentally books on various topics related to Indian thought, Chinese and Japanese counterparts, made Aanand Coomaraswamy accessible to local readers in India. I cherish  enlightening memories of meeting this great scholar.